این روزها دارم رویامو دنبال می کنم و حالم خیلی بهتره. ایده تدریس آنلاین زبان داره پررنگ تر میشه و دارم به جزئیات فکر می‌کنم، حتی ایده اسم پیج هم خیلی فکرمو مشغول کرده. این روزها، پیاده روی هام رو هم بیشتر کردم و خوشحالم مدرسه ها باز میشن. دلم تنگ شده برای آیلتس خوندن و تنها موندن توی خونه. تا دو هفته پیش، داشتم فکر می‌کردم که زبان هایی که دوست دارم رو همزمان با هم بخونم اما به این نتیجه رسیدم که بچسبم به انگلیسی و آیلتس، چون هم علاقه دارم هم قبلا آیلتس گرفتم. یکی از پیج های اینستاگرام که باعث دلگرمی و امیدواریمه، مربوط به یه دختر ۲۴ ساله شمالیه که ۴ سال پیش، بعد از گرفتن آیلتس و شروع کرونا، نتونسته مهاجرت کنه و تدریس Kids رو با یه حقوق کم شروع کرده و بعد از ۴ سال، آموزشگاه خودشو زده. من دنبال آموزشگاه زدن نیستم اما دنبال کاری هستم که از کار کردن برای دیگران، بی نیازم کنه و حین مسافرت بتونم انجامش بدم و درآمد داشته باشم.