این روزها، در تلاشم تا توی سایت های آنلاین تدریس زبان، ثبت نام و شروع به تدریس کنم اما برنامه، دائم عقب می یفته. متاسفانه امسال بچه‌ها، دو شیفت شدن،چیزی که اصلا انتظارشو نداشتم . انگار هرکاری میکنم، از هدفم دورتر میشم. حس یک نا امید شکست خورده رو داشتم. اول ماجرای تدریس رو رها کردم و بعدش self-attack اما سعی کردم ماجرا رو روشن ببینم. فهمیدم باید با این وضعیت مدارا کنم تا بگذره و سعی کردم با خودم مهربان باشم. راه حل که پیدا کردم، حالم خیلی بهتر شد. یه پیج پیدا کردم که غذاها رو با airfryer درست میکنه، برای شروع، جوجه ها رو مزه دار کردم که توش کباب کنم. قراره با کیارش برم پارک که برگ جمع کنیم، ذوق داره یک دفترچه برگی درست کنه. اینجا هنوز پاییز نیومده، هوا سنگین و گرمه اما بهتر میشه.