امروز بعد از مدتها، رفتم توی سایت mastersportal و دیدم توی wishlist م، دوره های ارزان کشورهای لهستان (که یه روزی آرزوم بود برم) و همچنین کشور چین، ترکیه، روسیه و اسپانیا رو دارم. هزینه ی همه ی اونایی که سالیانه تا 2200 یورو بود رو نگه داشتم. دانشگاه های عربستان و امارات هم سرچ کردم و توی این سرچ ها، فهمیدم چقدر از ادامه تحصیل بدم میاد. هرچه بیشتر میگشتم، بیشتر مطمئن می‌شدم من آدم ادامه تحصیل نیستم و اصلا حوصله ندارم مدارک سفارت جمع کنم. خوشحال و راضی، با یه اعصاب آروم، انگار که یه جنگ تمام عیار رو بردم، سایتشون بستم و گفتم راست میگن مهاجرت برای زیر ۳۰ سال مناسب تره. دیدم هیچ کشوری نمیتونم برم چون نمیخوام بهاشو بپردازم. مطمئنم آدم سرمایه گذاری هستم و عاشق پول درآوردن، زبانامم ادامه می‌دم، آشپزی هم خیلی دوست دارم. من توی رویاهام، حسرت زندگی بهتری رو میخورم که واقعیت نداره در حالی که همین جا، بهترین گوشه ی دنیا برای منه.