چند روزه آنتن تلویزیون مون خراب شده، دیشب هم بخاطر بازی، رفتیم پشت بوم اما چیزی دستگیرمان نشد و بخاطر همین من بازی رو با لپ تاپ دیدم. اعتراف می‌کنم که یه مشت ستاره، توی زمین بودن اما مشخص بود که رئالی ها، امیدشون رو از دست داده بودن و همین باعث شد که خوب بازی نکنن. باخت رئال مادرید، چیزی از شایستگی های بچه‌ها کم نمی‌کنه و همچنان تیم محبوب منه. کلی فحش به بارسا دادم، اما دقیقه ۸۶، لپ تاپم بستم و خوابیدم. دیگه نمیخواستم ببینم. کیلیان عالی بود گرچه بازیکن مورد علاقه من نیست و من هرگز به عنوان یک رئالی قبولش نکرده و نمی‌کنم، به نظرم همون فرانسه و پاریسن ژرمن می موند، بهتر بود. از دیشب تو شوکه م که چجوری بازی توی عربستان و جده بود و عربستان چه پولایی خرج می‌کنه، خیلی دلم میخواست منم برم استادیوم، اما خب، دست ما کوتاه و خرما بر نخیل.... دیروز یک ویدئو از منصور دیدم، چقدر خاطرات شیرین از آهنگ هاش دارم. امروز یک قابلمه بزرگ آش رشته پختم و بردم مدرسه، چون جشن دارن، از برخورد مدیرمون خوشم نمياد، ديگه هیچوقت آش رشته نمی برم، چون قبلا هم آش رشته بردم و باز هم برخوردش رو دوست نداشتم.