این هفته، با زحمت زیاد، یک ویدئوی معرفی زبان انگلیسی ضبط کردم و این چند روز، دنبال ثبت نام در سایت های مختلف، برای تدریس بودم. پروسه ی ثبت نام خیلی خردکننده پیش رفت چون ویدئوها آپلود نمی‌شد، اینترنت خیلی ضعیف بود و سایت ها هم ایراد داشتند. از پنج سایت، فقط در یکی شون ثبت نام کردم که اونم کاشف به عمل آوردم خواهرم ۶ ماه پیش توش ثبت نام کرده و هنوز رزومه ش در دست بررسی کارشناسان قرار داره، انگار قراره آپولو هوا کنن! با یه اعصاب خورد، فهمیدم نمیتونم زبان درس بدم که خیلی دپرسم کرد. یکی از سایت هایی که خیلی مخاطب داره و سریع جواب می‌ده، از من TTC خواست. مدرک TTC زبان انگلیسی، حداقل ۵ میلیون تومانه. من میخواستم فقط با آیلتس تدریس کنم که نشد. برای زبان فرانسه هم، علاوه بر DELF , مدرک TTC هم می‌خواد که اینم مصیبتیه، هم خوندن و گرفتنش، هم پولش. خلاصه که، هرچه رشته بودیم، پنبه شد. دوباره رسیدم به نقطه صفر و این نقطه صفر، از جهت روانی خیلی برام گرون تموم شد. کارهای زیادی رو با خواهرم مرور کردم‌ اما امروز برای چندمین بار، فهمیدم با وجود دو بچه کوچک، هیچ کاری ازم برنمیاد. تورم این روزها هم نگرانم کرده، متاسفانه اوضاع مالی آینده هم نگران کننده به نظر می رسه. زبان هام رو رها نمی‌کنم و به Listening هام ادامه میدم. کتاب روسی رو ادامه میدم چون خوده زندگیه، برای بقیه هم یک برنامه می‌ریزم.

دو هفته پیش، رفتم سراغ مدادهای طراحی هام که فکر کنم ۴۰ تا باشن و تصمیم گرفتم دوباره طراحی کنم، فقط بخاطر آرامشش و از قضا، یک مدل طراحی هم پیدا کردم به اسم Zenart که دلنشین و زیباست. رفتم دفتر طراحی خریدم و میخوام انجامش بدم.