دو شب پیش، با حامد حرف زدم. خیلی خوشحال شدم صداشو شنیدم. از لحاظ روحی، به زمان احتیاج داره و از لحاظ جسمی به انرژی. گویا کلا انرژی کمی داره و همچنین انگیزه ی جنگیدنش اومده پایین.

بازی پاری سن ژرمن اینتر هم برای من لذت بخش نبود، طرفدار هیچکدام نبودم اما بیشتر دلم میخواست اینتر برنده بشه که متاسفانه از اون بیشتر نمی‌تونست گل بخوره. مهدی طارمی هم که اصلا نیومد توی زمین.

این روزها، زندگی برام سخت شده. برنامه هام اصلا خوب پیش نرفت و دلزدگی و خشم، جاشو به روشنایی و امید داده‌. گاهی برنامه ها، اصلا اونجوری که فکر می‌کردیم، پیش نمیرن. دنبال راه چاره هستم اما انرژی روانی زیادی داره ازم می‌گیره. به خودم میگم: میگذره، همه چیز درست میشه... مطمئنم...