توی بندرعباس، تجارت بزرگ و خطرناکی به اسم قاچاق سوخت وجود داره. این کار توسط ماشین های معمولا بدون پلاک با رانندگی بسیار خطرناک انجام میشه که به "شوتی" معروفن. معمولا این ماشین ها، سوخت رو به سیستان و بلوچستان منتقل میکنن و بعضی از این ماشین ها، تصادف میکنن و آتش میگیرن. در سطح شهر هم دیده میشن و تقریبا همشون خیلی خطرناک رانندگی میکنن چون سرعتشون خیلی زیاده و باید ازشون دوری کرد. پسر خواهر یکی از همکاران خواهرم با 11-12 سال سن، چند هفته پیش، موتور برادر بزرگش رو برداشته بود و رفته بود یه دوری بزنه. متاسفانه نزدیکی های خانه شون، با یک نیسان تصادف کرد و بعد از چند روز کما، فوت شد. مورد ناراحت کننده، سنگینی وزن موتور برای این بچه بوده. حالا چرا موتور؟ چون جنوبی ها به شدت از موتور استفاده میکنن و پسرهای خیلی جوان، بعضا نوجوان و بچه رو میشه سوار بر موتور دید. حالا خبر اومد که دو تا از پسرعموهای همون آقا، هفته پیش "سوختن". این یعنی احتمال زیاد شوتی بودن و متاسفانه ماشین آتش گرفته و تمام... خیلی ها در این راه جونشونو از دست میدن، خیلی ها هم بسیار پولدار میشن و حتی قصر ساختن در همین محله. یعنی واقعا اسم ساختمانشون هست قصر. در جنوب چند همسری هم خیلی عرفه. آقایان پولدار زیادی هستند که چند زن دارن و به هرکدام طلا و ماشین و خونه جداگانه میدن و جالبیش اینه که خیلی از این خانم ها هم راضی ان. از شیراز که برگشتیم بندرعباس، دو تا موضوع توی ذوقمون زد: یکی دبه های بزرگ سوخت قاچاق کنار خیابان در حالی که گاهی در پمپ بنزین، سوخت کم و صف طولانیه؛ دیگری هوای آلوده بندرعباس که کاملا به چشم میومد. بعضی رانندگان شهری هم از اینها سوخت میخرن و ترجیح میدن در گرمای 50 درجه، توی صف پمپ بنزین منتظر نمونن.